در دوره ی زمانی ای که تمامی اهرم های فرهنگی - سیاسی هر کشوری

در جهان در پی ارتقاء سطح آموزشی و تحصیلی خود در مراکز علمی و پژوهشی

علی الخصوص در فضای دانشگاه های خود هستند و فارغ از هر گونه ایجاد

تشنج در مراکز علمی خود ؛ برای بالا بردن سطح روحی دانشجویان و نخبگان

جامعه ی خود تلاش می کنند و تمامی عناصر و بازو های اجرایی در سطح جامعه

را در راستای رسیدن و افزایش کیفیت آموزشی در چهارچوب نظام تحصیلی - آموزشی

در دانشگاه ها را بسیج می نمایند و تنها در پی برتری علمی خود بر سایر کشور های

جهان هستند ؛ روند آموزشی در دانشگاه های سرزمین عزیزمان ایران همچنان با

رکود خاک خورده ای در سکون به سر می برد .

چهارشنبه شب گذشته در ۱۴شهریور ماه از رسانه ی ملی در قالب برنامه ی

کوله پشتی که از شبکه ی سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید

دکتر علی احمدی ریاست دانشگاه پیام نور میهمان تلویزیونی خانواده هایی بود

که بسیاری از آنها افراد و فرزندانی با نام داشجو را در فضای خانه ی خود داشتند .

دکتر علی احمدی که چندی پیش و در زمان آغاز به کار دولت نهم از سوی وزیر علوم

تحقیقات و فناوری به ریاست دانشگاه پیام نور منصوب گردید ؛ سخنان ناامید کننده ای

بر زبان آورد که جای تأمل بسیار را می طلبد .

مهمترین بخش این گفتار تبلیغاتی که در جهت معرفی دانشگاه پیام نور و نیز نوع

تفکر در سیاست گذاری سیستم آموزشی کشور بود ؛ تنها تأسف را برای نام مقدس

دانشجو بر اذهان مردم ایران زمین تداعی نمود .

دکتر علی احمدی بخشی از سخنان خود را این گونه بیان نمود : ما به شدت به این

موضوع و اصل اعتقاد داریم که تا زمانی که سدی به نام کنکور وجود دارد و داوطلبان

دانشگاه در کشور پشت این سد قرار می گیرند ؛ باید تنها در پی گسترش کمیت در

دانشگاه باشیم و تا زمانی که این وضع ادامه دارد هیچ گاه به کیفیت آموزشی

در دانشگاه ها نمی اندیشیم ؛ چرا که با وجود داوطلبان پشت دانشگاه پرداختن

به موضوع کیفیت آموزشی لزومی ندارد !

البته باید این موضوع را ذکر نمود که ریاست دانشگاه پیام نور این سخنان را در

راستای معرفی نوع سیاست گذاری در دانشگاه تحت تصدی خود بیان نموده است .

اما در اینجا سؤال مهمی که به اذهان کاوش گر مردم علی الخصوص دانشجویان

خطور می نماید این است که : با توجه به این موضوع که جناب دکتر علی احمدی

از سوی شخص وزیر علوم برگزیده شده و با ذکر این نکته که ریاست حال حاضر

دانشگاه پیام نور از مشاورین و دوستان نزدیک ریاست محترم جمهوری هستند و

به احتمال زیاد انتصاب ریاست این دانشگاه به عنوان یکی از دانشگاه های مهم

کشور که نقش بسیار تعیین کننده و مثبتی را در کاهش افراد پشت سد کنکور بازی

می کند با نظر مستقیم رئیس جمهور محترم بوده است ؛ آیا نظر مسئولین کشور

و دستگاه های آموزشی - پژوهشی و وزارت علوم ؛ تحقیقات و فناوری نیز هم سو

با نظر ریاست دانشگاه پیام نور جناب دکتر علی احمدی می باشد ؟

این سخن و نوع سیاست رئیس دانشکاه پیام نور در حالی در جهت اطلاع رسانی به

مردم اعلام گردید که روز سه شنبه ی هفته ی گذشته ؛ ۱۳ شهریور ماه در پی انتشار

لیست اسامی پانصد دانشگاه برتر جهان ؛ هیچ نامی از هیچ کدام از دانشگاه ها و

مراکز آموزشی کشور به چشم نمی خورد !

با توجه به این که همیشه و در تمام شرایط رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله

خامنه ای به شدت حامی پیشرفت کیفی دانشگاه ها بوده اند و به کرار مسئولین ؛

دانشجویان و نخبگان کشور را به همت گماردن برای پیشرفت کیفی درحوزه های

مختلف علمی تشویق و حمایت نموده اند و رئیس جمهور نیز حمایت خود را بارها از

ارتقای علمی فرزندان ایران زمین اعلام نموده است ؛ نمی توان تمامی مسئولین

کشوری را  در این امر با نظر دکتر علی احمدی هم سو دانست ؛ اما چه ناامید کننده

است که ریاست یک واحد دانشگاهی وسیع و مهمی که در آن دانشجویان کثیری

به امید افزایش سطح علمی خود مشغول به تحصیل هستند ؛ این گونه توهم فکری

خود را به دیگر واحدهای دانشگاهی سرایت می دهد .

در دیدار اخیر مقام معظم رهبری با مسئولین نظام آموزشی ؛ نخبگان و دانشجویان

برتر کشور که در فضایی صمیمانه برگزار گردید ؛ ایشان خطاب به مسئولین و

دانشجویان فرمودند : کاری نمایید که به چنان پیشرفت علمی ای برسید که در چند

سال آینده دیگر کشورها و محققان خارجی برای پی بردن به برترین پیشرفت های

علمی جهان که در دست شما خواهد بود ؛ مجبور شوند که به فراگیری زبان فارسی

روی آورند .

آیا این سخن و دید وسیع مقام معظم رهبری منافاتی با سیاست جاری در اذهان

مسئولین دانشگاه پیام نور و بسیاری دیگر از مسئولین دستگاه های آموزشی کشور

ندارد ؟

لازم به یاد آوری است که کشورمان در پی برنامه ریزی های کلان بلند مدت خود و

تلاش برای پیگیری و رسیدن به اهداف سند چشم انداز بیست ساله ی نظام که بر

مبنای تبدیل شدن ایران به قدرت منطقه ای و فرا منطقه ای و هموار کردن جاده ی

پیشرفت در پی رسیدن به جمع قدرت های جهانی تنظیم شده است ؛ با این گونه

سیاست ها قابلیت اجرا پیدا می نماید ؟

این همان سؤالی است که جواب آن سهل و آسان می باشد ...

ادامه ی روند عدم توجه به کیفیت آموزشی در کشور تنها چیزی که برای ما در آینده

به یادگار می گذارد ؛ تحصیل کرده های جوان ؛ کم بهره از منظر علمی و شاید

بی سواد می باشد که مسلما سکان هدایت این کشتی تشنه پیشرفت در

دستان همان تحصیل کرده های از نظر علمی کم توان ؛ قرار خواهد گرفت .

چه اسف ناک و درد آور است که برای رسیدن به پرتگاه این چنین شتاب کرده ایم ... !

نوشته شده در یکشنبه 18 شهریور1386ساعت 12:31 به قلم سید محمد امین شریفی ساداتی| |